NUH PEYGAMBER

   Kur’an ve çeşitli hadis yorumcularına göre Nuh , Irak’ta oturuyordu. Putlara tapan kavmi doğru yola  ve inanca getirmek için  Tanrı  onu peygamber olarak gönderdi. Ancak  gönderildiği kavim, Hz.Nuh’un tüm uyarılarına karşın onu peygamber olarak tanımaz,sıradan bir insan gibi davranır.Bunun üzerine  Hz.Nuh, Tanrı’ya yakarır,durumu anlatır. Tanrı da ona vahiy yoluyla  bir gemi yapmasını, fırını kaynamaya başlayınca dişili erkekli çeşitli hayvanlardan birer çift ile ailesini alıp geminin içine girmesini,zulmeden bu kavmin hepsininin Tufan’da boğulacaklarını, yalnız gemidekilerin kurtulacağını bildirir. Hz.Nuh puta tapınan halkın  yanna gider,onlara  Allahın elçisi  olduğunu söyledikçe onlar kulaklarına parmaklarını tıkarlar.Bir günde “Allah’tan başka  tanrı yoktur” dediğinde hepsi kürsülerinden yüz üstü düşerler. Kalkıp  Hz.Nuh’u yüz üstü düşünceye kadar döverler. Bunu duyan Kral  Mahvil , Hz.Nuh’u yanına çağırır.Aslında Hz.Nuh,Kral Mahvil’in torunu Uzre ile evlidir.Kral  Mahvil ,Hz.Nuh’un Tanrı ‘nın elçisi olduğunu söylemesi üzerine puta tapanların bayramına kadar Hz.Nuh’u tutuklatır ve puta  tapanların kürsülerini yeniden onartır.Hz. Nuh, Kral için Tanrıya dua eder,bunun üzerine Kral önce baş ağrısına tutulur,aklını yitirir,bir hafta sonrada ölür. Onun yerine geçen oğlu Dermesil.Hz.Nuh’a özgürlüğünü  verir. Ancak daha önce olanalar gene yenilenir. Puta taparlar yeniden kürsülerinden yüzüstü düşerler, halk  Hz.Nuh’un üzerine yürüyüp onu döverler. Tıpkı babasına olduğu gibi Hz.Nuh’u Kral Dermesil’in karşısına çıkarırlar, oda babası gibi  Hz. Nuh’u tutuklatır, ama gördüğü bir düşle onun deli olduğunu düşünerek salıverir. Çağın  kahinlerinden  biri Tufan’ının yaklaştığını  halka bildirir, Hz.Nuh’un öldürülmesi gerektiğini bildirir. Babil Kralı ‘da  Hz.Nuh’un  öldürülmesinden yanadır. Sonunda H.Nuh ‘un  Allahın birliği inancını yaymasını  engellerler.Bayıltıncaya kadar  boğazını sıkarlar.Öldüğünü sanırlar, Hz.Nuh, sürekli dua ederek kavminin yok olmasını diler.Ama inançsızlık sürüp gider;hHz.Nuh,Tanrı’dan öcünün alınmasını ister.

  Tanrı, Hz.Nuh’a ağaç dikmesini buyurur.Hz.Nuh’un diktiği sac ağacı kırk yılda büyüyüp üç yüz zira boyunda olur.Bu Hindistan’da yetişen büyük bir ağaçtır,Abanoz ağacı olduğu söylenmektedir. Hz.Nuh marangozdu, ağaçları kuruttu.Gene tanrı’dan esinlenerek geminin başını horoz gibi, gövdesini kuş karnı gibi, kuyruğunu  horoz kuyruğu  gibi kıvrık, geminin kendisinide üç katlı yapacaktı. Üç yıl hazırlıkla geçti, çiviler yaptı, zift gibi gereçler hazırladı. Kavmi ise onu gördükçe karada gemi yüzdüreceği konusuyla alay ediyorlardı. Geminin yapımı kimi görüşe göre iki yıl,kimi görüşe göre ise daha uzun sürdü. Çeşitli tarihçi  ve yorumculara göre geminin boyutları ve biçimi şöyleydi: Eni 50,330 yada 600 zira ; yüksekliği 10 zira idi. Her kat 10 zira yükseklikteydi,geminin üç kapısı vardı her katta küçük ışık pencereleri vardı. Üst katında yiyecek içecek için dolaplar yapılmıştı.Geminin kanatları vardı geminin tahta kısımları demir çivilerle birbirine tutturulmuşu tahtaların arasında su sızmaması için içerden ve dışardan ziftlendi. Gemi'ye az sayıda inanmış kişiler bindi.

  Gemiye Hz.Nuh’un oğulları Sam ,Ham,Yafes ve eşleri  ile Hz.Nuh’a inanan altı kişi bindi.Yalnız Yam ile Hz.Nuh’un karısı Vaile, Hz.Nuh’a inanmayanlardan oldukalrı için onlar gemiye alınmadılar.Onlarda herkes gibi suda boğulup  gittiler.

  Gemide kaç kişi vardı ? Bunun sayısında değişik görüşler vardır. Kimi görüşe göre Hz.Nuh ‘un  üç oğlu ve eşleriyle  sekiz kişi, kimi görüşte onbeş erkek beş kadın, yada on erkek on kadın  vardı.Daha  da yüksek bir sayıyla  seksen kişi olduğu da ileri sürülmüştür. Gene bir söylentiye  göre Hz.Adem’in tabutunu cebrail getirir, onu da gemiye alırlar. Gemiye binildiğinde recep ayının onuydu.

  Nuh’un gemiye bindiğini  duyan Kral Dermesil ile Nuh’un asi oğlu  Yam gelirler. Su olmadığı halde neden gemiye bindiklerini sorarlar. Herkesin gemiden inmesini yoksa gemiyi içindekilerle yakacaklarını söylerler. Bu konuşma  sırasında biri gelip krala bir kadının  ekmek pişirdiğini, tandırdan su fışkırmaya başladığını  haber verir. Kral  buna inanmak isemez, o sırada ayağının altından su fışkırdığını görür.Atını başka yere sürsede  oradanda su çıkar. Kral, suyun giderek arttığını öğrenince daha önce dağ başına yedi put  için yaptırdığı ve içine yiyecek doldurduğu yedi sığınağa gider, ancak giderken başına kayalar yuvarlanır. Her yeri su kaplıyordu, dağların tepesinde bile on beş zira yükseldi. Güneş ve ay karardı, yeryüzü karanlıkta kaldı. Yağış kırk gün sürdü. Tufan suları tepedeki putları da sürükleyip aşağı indirdi. Toprağın içine gömüldüler.

  Gemi bütün dünyayı dolaştı. Önce Habeş ülkesine, sonrada Cidde’ye yöneldi. Rum ülkesine gitti, oradan Mekke Haremi’ne gitti. Harem-i Şerif’in çevresinde yedi kez dolaştı, oradan Cudi Dağı’na vardı. Tanrı’nın buyruğu üzerine su düzeyi inmeye başladığında gemi dağın tepesindeydi. Geminin dolaşma süresi üzerine değişik görüşler vardır. Kimine göre altı ay, kimine göre ise 150 gündür. Hz.Nuh’un gemisi Cudi Dağı’nda bir ay kalmış, sular kuruyunca gemidekiler aşağı inmiş, o gün gemi halkı şükran orucu tutmuştur. Hz.Nuh gemiyi kilitleyip anahtarını oğlu Sam’a vermiştir.Hz.Nuh ve yanındakilerin Cudi Dağı’ndan inmelerinin tarihi Muharrem ayının onuncu günüdür. Muharrem’in 10. günü  aşure günüdür ve bu gün de Kerbela savaşında Hz.Hüseyin şehit olmuştur, kimi İslam ülkelerinde Muuharrem yeni yılın girişi için sevinçle, neşeyle kutlanır. Öte yandan Şiiler Nuh’un gemisinin  Cudi Dağı’na varışını güneş takvimine göre Nevruz’da olduğuna inanırlar aynı günde başka mutlu olaylarda olmuştur.

  Hz. Nuh gemisini Cudi Dağı’nda, ileride insanlara bir örnek olmak üzere bıraktı. Herkes bu gemiyi uzun zaman seyrettikten sonra gemi çürüyüp gitti. Hz. Nuh, Tufandan sonra 350 yıl yaşadı. Yerine büyük oğlu  Sam’ı bıraktı. Oğullarına öğütlerde bulundu Üç oğlu  üç kavmin atasıdır. Sam Arabların, Yafes Rumların, Ham Habeşlerin. Böylece tüm insanlık Hz. Nuh’un soyundan gelmektedir. İnsanların birinci atası Adem ise, ikinciside HZ.NUH’tur.

tufan